ب بنده اصولا از دست کسی ناراحت نمیشوم. متعجب، عصبانی، دلزده و... شاید، اما ناراحت نه. و اصلا آنرا غیر منطقی میدانم! چون به نظرم درباره ی کسانی حرف میزنیم که برایشان ارزش قائلیم و با آنها رابطه ای برقرار کرده ایم. وقتی کاری می کنند که برایمان سنگین است باید منتظر شنیدن دلیل باشیم. اگر دلیل درستی داشت...

ب این مطلب یک مصاحبه با لیلی گلستان هست، دختر ابراهیم گلستان. که کتاب سقوط آلبر کامو را با ترجمه ی او خوانده ام. مترجم و گالری دار شناخته شده ایست. باید بگویم که بیشتر محتوای مصاحبه برایم مهم و جذاب بود تا شخصیت ها. این مصاحبه را از سایت فرارو برداشته ام:«به گزارش ایلنا، لیلی گلستان (مترجم و گالریدا...

ب خیلی نمیگذرد از سفر ترامپ به عربستان و عکسهایی که تحت عنوان چشم چرانی سعودی ها در برابر همسر و دختر ترامپ در فضای مجازی منتشر شد. و حالا حضور موگرینی در مجلس و آن سلفی عجیب و جنجالی به عنوان حریصی و زن ندیده بودن نمایندگان مجلس ایران در کانالهای ایرانی چندین و چند بار بازنشر می شود. البته خب تفاوت...

بعد از حدود دویست و چند ماه زندگی، و مانند همه ی آدم حسابی های تاریخ به این نتیجه می رسم که برای یافتن هویت گم کرده ام باید به نقطه ی اولین بازگردم. جایی حوالی نقطه ی صفر...

ب من کاری به شایعات ندارم. اما سخنگوی دستگاه قضا گفته است که:«آن دو مداح به دادگاه ویژه ی روحانیت منتقل شدند.»شایعاتی که گفتم کاری به آنها ندارم راجع به اتهام آن مداحان است. که البته در نوع خود بسیار جالب و قابل تامل است. تجاوز به کارمند سفارت فرانسه و همکاری با موساد! بسیار هم عالی. ولی باز هم میگو...

ب «دیانی از نظر اجتماعی خیلی ناشی بود. به اندازه کافی تجربه دوست پسر نداشت که بتونه آدم خوب رو از بد تمیز بده...»خب چون دیانی از طرف بچه دار شد. فرق آدم خوب و بد در اینه که طرف بدونه چجوری سر و ته قضیه رو هم بیاره که به حاملگی ختم نشه؟ یا باید با زنه میموند؟ نمیدونم.من این فرهنگ رو درک نمی کنم.پ.ن: ...

ب +نویسندگان باید به هم بچسبند، مثل گداها و دزدها. ارنست همینگوی-چه میشد به جای چهار وبلاگ، چهار صد وبلاگ بود که می توانستم به آنها سر بزنم و مطلب خوب بخوانم؟ خودم! نوشته شده توسط من در جمعه ۱۳۹۶/۰۵/۲۰ |

ب حال آن دارم که امشب می پرستپای کوبان تا سحر جامی به دستسر به سر باده به باده مست مست هی زنم می تا ببازم هر چه هستفراموش کن | حمید هیراد نمیخوام بگم شعر خاصیه یا خیلی خاص اجرا شده مثلا. اما به طور کلی جالبه برام. چنین حالی توی آهنگ امروزی. چون شعرش رو سرودند، دیوان شمس رو باز نکردند. حمید هیراد هم ...

ب یکی از تحولات شاخص و مخرب جامعه ی ما این است که انسان روز به روز بیشتر تبدیل به ابزاری برای تغییر شکل دادن واقعیت می شود و سعی دارد آن را به چیزی مناسب خواست و عملکرد خود تبدیل کند. حقیقت چیزی است که توده ها در مورد آن اتفاق نظر داشته باشند؛ اورول به شعار «چگونه ممکن است میلیون ها نفر اشتباه کنند»...

بعد از حدود دویست و چند ماه زندگی، و مانند همه ی آدم حسابی های تاریخ به این نتیجه می رسم که برای یافتن هویت گم کرده ام باید به نقطه ی اولین بازگردم. جایی حوالی نقطه ی صفر...

بو [شیخ بایزید بسطامی] گفت: به صحرا شدم عشق باریده بود. و زمین تر شده بود. چنانکه پای مرد به گلزار فرو شود، پای من به عشق فرو میشد.تذکرة الاولیا | عطار نیشابوری نوشته شده توسط من در سه شنبه ۱۳۹۶/۰۳/۰۲ |

ب در بین گشت و گذار هایم میان وبلاگهای بروز شده، چشمم افتاد به یک وبلاگی با این نام: بهترین ورژن خودت باش!بنده هم فی المجلس با اندک ذوق شاعری که دارم این تک بیت را سراییدم: «بهترین ورژن من نیست در این نزدیکی او که میرفت به همراه خودش آن را بُرد» برچسبها: امان از بی مطلبی نوشته شده توسط من در جمعه ۱۳...

ب یک سری وقتی مطلبی می نویسند از اول معلوم است آخرش چه میخواهند بگویند. خیلی سریع خودشان را لو می دهند. از تک تک توصیف هایشان می شود فهمید قرار است بعدا آن را در همان مطلب یا بحث استفاده کنند. خب این عملا بلاتاثیر می کند حرفشان را. به نظر من اگر مخاطب بو ببرد که اول تکمه ای یافته اید و پس از آن به س

ب در یکی از کانال های تلگرام (که عضوش هم نیستم) چشمم خورد به جمله ای از کامو. این بود: «کسانی که مدعی اند همه چیز را می دانند و همه چیز را می توانند درست کنند، سرانجام به این نتیجه میرسند که همه را باید کشت». حس کردم بی ارتباط به پست ۵۱ بنده نیست. لب کلام هم اینست که نوعی تسلیم و انقیاد داشتن توسط

ب و اینک عبارات شیخ اشراق از ابتدای «صفیر سیمرغ» آورده میشود: «... و زیان ندارد که در پیش مقدمه یاد کنم از احوال این مرغ بزرگوار و مستقر او. روشنروانان چنین نمودهاند که هر آن هدهدی که در فصل بهار به ترک آشیان خود بگوید و به منقار خود پر و بال خود بر کَنَد و قصد کوه قاف کند، سایه کوه قاف بر او افت

ب یکی از خرده فرهنگ های بسیار نامطبوعی -حداقل برای من نامطبوع- که در میان اطرافیان خود مشاهده می کنیم، علاقه به تمسخر و تحقیر بقیه به همراه "نچ نچ" کردن است. معمولا هم راجع به بزرگترین ها و مهمترین ها. مثلا لم میدهیم روی مبل، خیار به دست میگوییم: «آمریکاییها در جنگ جهانی دوم فلان کار را کردند. هیچ ک

ب کتاب خواندن به من آرامش میدهد. ذهنم را از اتفاقات بیهوده دور می کند و کاری می کند که بدون عذاب وجدان وقتم را بگذارنم. این حس را خیلی وقت بود فراموش کرده بودم. شاید حدود دو سال. نوشته شده توسط من در پنجشنبه ۱۳۹۶/۰۴/۰۱ |

ب زمانی به خواندن کتاب های هری پاتر علاقه ی زیادی داشتم. دوران راهنمایی. چند وقت پیش به این فکر افتادم که بروم فیلم هایش را هم ببینم. اما هر چه میگذرد به این بیشتر پی می برم که دیگر علاقه ای به این کار ندارم. حتی از آن بدم می آید! و این امر مرا به تعجب وا می دارد. چطور موضوعی که زمانی شیفته اش بودم

بعد از حدود دویست و چند ماه زندگی، و مانند همه ی آدم حسابی های تاریخ به این نتیجه می رسم که برای یافتن هویت گم کرده ام باید به نقطه ی اولین بازگردم. جایی حوالی نقطه ی صفر...