ب صلح جهانی را نه نزد کولیان و نه هیچ کجای دیگر پیدا نخواهی کرد اگر خودت لایق آن نباشی، اگر شرور و مغرور باشی و از زندگی عطیه بخواهی بدون آن که حاضر باشی بهایش را بپردازی. قسمتی از خطابه ی داستایفسکی درباره ی پوشکین

ب یکی وضع موجود را "سخره" ای برای بالا رفتن و فرار میدانست و معتقد بود کسانی که نتوانند خود را بالا بکشند به جهنم و قهقرا سقوط میکنند. یکی اشکال را در مدیران بی سواد میدانست و معتقد بود آنها حتی از سوی دشمنان "اقفال" نیز میشوند.

ب دیروز سر کلاس انقلاب اسلامی ایران، استاد در حین جزوه گفتن ناگهان گفت: «بچه ها یک لحظه من این تماس را پاسخ بدهم.» کمی با طرف صحبت کرد و بعد گفت: «اصلا گوشی را بده به خودش.» بعد شروع کرد به زبانی خارج

ب میخواهم درباره ی رهش تازه ترین کتاب رضای امیرخانی (به رسم الخط خودش!) چند نکته ای که موقع خواندن به ذهنم رسید را بنویسم. به نظرم کتاب بد شروع میشود. چند نفری از دوستان که کتاب را دستم دیدند اذعان کر

ب «ما میگیم موتور سرقتیه شما میگی مدارک جناب سروان؟» دقیقا همین قدر پرت از مرحله تشریف دارن برخی.

ب برخی اوقات حواست پرت میشود و یادت میرود در چه دنیایی زندگی میکنی. بعد چند نشانه ی بعضا تکراری جلوی چشمت ظاهر می شود و باعث میشود آن خوش بینی خطرناک، دوباره جایش را به واقع بینی همیشگی بدهد. شاید کمی غم انگیز اما بسیار حس خوبیست این، اگر واقعی باشد.

ب آن کس که ترا شناخت جان را چه کندفرزند و عیال و خانمان را چه کند دیوانه کنی هر دو جهانش بخشیدیوانهٔ تو هر دو جهان را چه کند مولوی (برخی نیز آنرا منسوب به خواجه عبدالله انصاری دانسته اند)

ب نمیدانم قبلا گفته بودم یا نه اما به شدت از این حرکت در صحبت بدم می آید که چیزی سه بار تکرار شود. مثلا میگویند:«شاید شاید شاید ما یه چیزی رو در نظر نگرفتیم» یا «وقتی چیزی رو بخر که واقعا واقعا واقعا بهش نیاز داری» یا «مطمئن مطمئن مطمئن باش که واسه شروع کردن دیر نیست». بزرگوار، یک بار گفتن کافیست. د...

ب اگر پست های این وبلاگ از دم آزمایشی, های شماره دار نبودند، احتمالا اسم این مطلب را می گذاشتم «مرام جنگ طلبی». قصدم این است که دریابم جنگ چرا و طلبش دیگر چرا. خب دلایل جنگ خیلی تنوع زیادی ندارد و تقری

ب گفته بودی که: بیایم، چو به جان آیی تو من به جان آمدم، اینک تو چرا مینایی؟ عراقی

ب در پست ۷۹ در جمله ای نوشتم که تحمل نوشتن یک موضوعی را ندارم. حال حالتی از آن را در داستانی از نویسنده ی محبوبم یافته ام: وقتی دوست ساده ای که شاید خاصه به سبب همین سادهدلیاش دوستش میداریم ناگهان هوس کند در پوست بصیرت فرو رود، دیگر چنگی به دل نمیزند. بانوی میزبان | فیودور داستایِفسکی

ب در سایت خبر آنلاین نظر خواهی انجام شد به این شکل:«شما نظر بدهید/راهکار پیشگیری از رشد نامتعارف قیمت خودرو چیست؟» نظری که بیشترین مثبت- که یعنی تایید- را گرفت:«نظر ما الان دقیقا چه اهمیت و ارزشی داره؟»

ب نقل قول عباس عبدی از سایت خرداد:«وضعیت امروز رسانه در ایران بسیار خطرناک و حتی تهدیدی علیه امنیت ملی است. از یک سو با رسانههای رسمی مواجه هستیم که فاقد استقلال و اثرگذاری هستند و از سوی دیگر با شبک

ب یک دوستی داریم که هر از چند گاهی میپرسد اصلا وبلاگ به چه دردی میخورد و چرا باید در آن چیزی نوشت. از این پرسش های بنیادین که عبور میکنم میبینم نوشتن خیلی هم بد نیست. اقل فایده اش اینست که بعدا می شود

ب استاد تاریخمان که روحانی بسیار با سواد و روشنفکریست راجع به حجاب و بحث آزاد شدنش گفت وضعیت الان مانند فنریست که به زور نگه داشته شده و اگر ناگهان رها شود مشکلاتی عجیب به وجود می آید. استاد اصول حساب

ب هر مطلبی که مینویسم، میبینم سیاسی است و منصرف میشوم. اصولا سیاست آنقدر اهمیت ندارد و زودگذر است. باید عمیق تر و انسانی تر نوشت. یا مثلا آهنگ و فیلم ساخت. غوطه زدن در برکه ی سیاست جز آلودگی به همراه ندارد. باید رودی جاری و زلال برای شنا انتخاب کرد. مثل شعر، مثل عشق.

ب در اجتماع نامتعادل مردم تقسیم میشوند به دو طبقه اقلیت و اکثریت: اقلیت متنعم و برخوردار و اکثریت محروم و نیازمند.طبقه برخوردار و متنعم به موجب وضع و حال خود دارای نوعی اخلاق میگردد و طبقه محروم دارای

ب آن نه تنهاست که با یاد تو انسی دارد[تا نگویی که مرا طاقت تنهایی هست] حضرت سعدی -رحمه الله-

ب «وقتايى كه به نظرم اوضاع خرابه و كارى غير از صبر كردن ازم برنمياد، كتاب مى خونم، فيلم مى بينم، با عزيزانم معاشرت مى كنم و مى خوابم.» رامبد جوان

ب یک سایت تکنولوژی هست که چند سالی است فعالیت می کند و از یک جایی به حوزه ی موبایل و آی تی اکتفا نکرد و به بخش هایی مثل خودرو و حتی اخترفیزیک و کیهان شناسی هم ورود کرد. البته خب طبق معمول اکثر مطالبش ترجمه از این طرف و آن طرف است. منتها کاربرانش یک سری ویژگی خاص دارند که نمیدانم به خاطر به روز بودن ...